شمارش از بی نهایت...


	بهاران دشمن برف زمستانی ست... چه شیرین است ، چه خوش در خاطرت مانده است زمستانی که برفش ، هُرم آتش را تداعی کرد زمستانی که تفسیر نگاهم و شعر وحدت بود زمستانی که تنها واژه ی لب های ما پیوند و جوشش بود زمستانی که آغازی برای شعر گفتن بود چه شهداگین ، زمستانی . . . من آنجا در کنار کاج برف آلود که قندیل یخی ، آویزه ی مژگان سبزش بود نگاهت را ، که موجی از صداقت بود چنان کاوشگری ، کاوشگران گرم کاویدم... من آنجا با گل بهمن شباگین گیسویت را با سپیدی آشتی دادم من آنجا جامه ی عشق را پوشیدم من آنجا با تو خندیدم ، با تو گریستم من آنجا . . . آه ای افسوس چه خوش یادآوری ای دوست چه خوش این قصه می گویی بهاران دشمن برف زمستانی ست... بهاران دشمن برف زمستانی ست... بهاران دشمن برف زمستانی ست... چه شیرین است ! \|+\| نوشته شده توسط امیر سینا در چهارشنبه نهم فروردین 1391 \|


	نمی دونم ! ... تو کی هستی ؟ ؟ ؟ \|+\| نوشته شده توسط امیر سینا در چهارشنبه دوم فروردین 1391 \|


	ادامه...کابوس سیاه سلام.می خوام بازم شروع کنم به نوشتن.اگه می خوام بازم ادامه بدم دلیلش فقط و فقط کسیٍ که به خاطر اون شروع به نوشتن این بلاگ کردم.و میتونم واسه شروع بگم : تو دونسته بودی چه خوش باورم من شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من تا گفتم کی هستی ، تو گفتی یه بیتاب تا گفتم دلت کو ، تو گفتی که دریاب قسم خوردی بر ما که عاشقترینی توی جمع عاشق تو صادقترینی همون لحظه ابری رخ ماه رو آشفت با خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت \|+\| نوشته شده توسط امیر سینا در جمعه نهم دی 1390 \|